على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3432
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
ج . مفتح ( maftah ) و ( meftah ) . مفاتحة ( mof tahat ) م . ع . فاتح مفاتحة : مجامعت كرد . و نيز مفاتحة : تقاضا كردن . مفاتكة ( mof takat ) م . ع . روباروى و آشكارا جنك كردن . و با هم سخت در افتادن در چيزى مانند خوردن و جز آن . و با يكديگر بكارى در افتادن . و پيوسته داشتن كسى را در كارى . و بيعانه دادن . مفاتيح ( maf tih ) ع . ج . مفتاح . مفاتيح ( maf tih ) ص . ع . ناقة مفاتيح : ماده شتر فربه . ج : مفاتيحات . مفاتيحات ( maf tih t ) ع . ج . مفاتيح . يق : نوق مفاتيحات : ماده شتران فربه . مفاج ( mof jj ) ا . ع . پا دور اندازنده و گشادهپا رونده . يق : يمشى مفاجا . مفاجأة ( mof ja'at ) م . ع . فاجا مفاجأة و فجاء . ر . فجاء . مفاجات ( mof j t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرك ناگهانى . مفاجر ( maf jer ) ع . ج . مفجرة . مفاجئ ( mof je ' ) ا . ع . شير بيشه مفاجئ ( mof je ' ) ص . ع . بناگاه درآيندهء بر كسى . مفاحشه ( mof hace ) ا . پ . مأخوذ از تازى - به يكديگر فحش دادن و رد و بدل كردن فحش . مفاحص ( maf hes ) ع . ج . مفحص . مفاحص ( mof hes ) ص . ع . عيب و راز همديگر را كاونده . مفاحصة ( mof hasat ) م . ع . عيب و راز همديگر را كاويدن . مفاخذة ( mof xazat ) م . ع . همزانو شدن و نشستن زانو بزانوى ديگرى . مفاخر ( maf xer ) ع . ج . مفخرة ( mafxarat ) و ( mafxorat ) و مفخر . مفاخر ( mof xer ) ص . ع . فخر كننده . مفاخرة ( mof xrat ) م . ع . فاخر مفاخرة و فخارا . ر . فخار . مفاخرت ( mof xarat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فخريه و تفاخر و اظهار بزرگى و مناقبت در حسب و نسب و جز آن . مفاخزة ( mof xazat ) م . ع . فاخز مفاخزة : تكبر كرد و بزركمنشى نمود . مفأد ( mef'ad ) و مفآد ( mef ' d ) و مفأدة ( mef'adat ) ا . ع . باب زن و آتشكاو . ج : مفائد . مفاداة ( mof d t ) . ع . سرخريدن و سربها دادن كسى را . مفأرة ( maf'arat ) ص . ع . ارض مفأرة : زمين بسيار موش . مفارخ ( maf rex ) ا . ع . جاهاى چوزه بيرون آوردن مرغ . ج : مفرخ . مفارزة ( mof razat ) م . ع . جدا گرديدن دو شريك از يكديگر . مفارش ( maf rec ) ع . ج . مفرش . و هو كريم المفارش : او داراى زنهاى كريم است . مفارصة ( mof rasat ) م . ع . با همديگر آب را نوبت كردن . فراص مثله . مفارطة ( mof ratat ) م . ع . فارطه مفارطة و فراطا : يافت آن را و رسيد به آن و پيشدستى نمود . مفارع ( maf re ' ) ع . ج . مفرع . مفارق ( maf req ) ع . ج . مفرق ( mafraq ) و ( mafreq ) . مفارق ( maf req ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جدومند و فرق سر و محل جدا كردگى مويهاى سر از هم . و سر دوراهه . مفارقة ( mof raqat ) م . ع . فارق مفارقة و فراقا . ر . فراق . مفارقت ( mof raqat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جدايى و مهجورى و دورى و فرور و فرورد . مفاركة ( mof rakat ) م . ع . بر يكديگر دست گذاشتن . مفارم ( maf rem ) ا . ع . داروهاى قابضى كه زنان كس خود را بدان تنك كنند . مفاز ( maf z ) ا . ع . فيروزى . مفازة ( maf zat ) ا . ع . هزيمت و رهايى و نجات . و مرك و جاى هلاك . و پناه جاى . و دشت بىآب . ج : مفاوز : قوله تعالى : فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ اى بمنجاة . مفازع ( mof ze ' ) ص . ع . ترسان و بيمناك . مفازه ( maf ze ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دشت و بيابان بىآب . مفاسد ( maf sed ) ع . ج . مفسدة . مفاسد ( maf sed ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فسادها و مفسدهها . مفاشغة ( mof caqat ) م . ع . بچه ماده شتر را كشتن و بچه ديگرى را در زير آن انداختن و آن را بر وى مهربان كردن . و فاشغ بينهما : ما بين آن دو تا التيام و محبت آورد . و فوشغ بها ( مجهولا ) : مهربان كرده شد بر آن .